Ułatwienia dostępu i to, gdzie leżą ich granice
Qardbox deklaruje w App Store Connect siedem ułatwień dostępu. Ta strona mówi przy każdym z osobna, jak działa w aplikacji, a potem, czego aplikacja nie potrafi. Masz wiedzieć przed pobraniem, na czym stoisz, a nie dopiero po nim.
Siedem zadeklarowanych funkcji
Apple wymaga, by każda zadeklarowana funkcja sama pokrywała wszystkie zwyczajne zadania: rundę nauki, pierwsze uruchomienie i ustawienia. To miara, wedle której zmierzono poniższe siedem, a sprawdzano na urządzeniu.
- VoiceOver
- Fiszka to JEDEN element z czterema akcjami: Odwróć, Umiem, Nie umiem, Dodaj do ulubionych. Dzięki temu każdy gest przesunięcia ma równorzędną nazwaną alternatywę i żaden krok nauki nie wisi na geście. Wykresy w zakładce Statystyki niosą etykietę i wartość przy każdym punkcie danych, do tego audiograf w rotorze. Fokus ustawia się tam, gdzie treść pojawia się na miejscu, na przykład przy następnej fiszce po ocenie.
- Sterowanie głosem
- Wszystkie elementy obsługi to natywne elementy SwiftUI i dziedziczą swoje wymawiane nazwy z tych samych etykiet co VoiceOver. Samą fiszkę można zaczepić przez nazwane akcje: „Dotknij Umiem” działa też wtedy, gdy pasek obsługi jest akurat schowany. Dokładnie to przejechano na urządzeniu.
- Większy tekst
- Interfejs podąża za dynamicznymi stylami tekstu aż do najwyższego stopnia, jaki oferuje iOS. Fiszka najpierw zmniejsza tekst, a przy przepełnieniu staje się przewijalna, zamiast go ucinać. Wysokości wykresów rosną razem, zamiast stać sztywno.
- Ciemny wygląd
- Konsekwentny ciemny schemat z własnymi wartościami barw, a nie automatyczne odwrócenie. Jasny, ciemny i ustawienie systemowe można dodatkowo wybrać w ustawieniach aplikacji.
- Nie różnicować tylko kolorem
- Umiem i Nie umiem niosą symbol I słowo, nie tylko zieleń i czerwień. Na tablicy prywatności wiersze różnią się dodatkowo kształtem symbolu. Przy udziale przedmiotów pod wykresem stoi lista z kropką koloru, nazwą jako tekstem i liczbą: informację niesie nazwa, a nie barwa.
- Wystarczający kontrast
- Interfejs używa semantycznych kolorów systemowych i reaguje na „Zwiększ kontrast”: powierzchnie rysowane są wtedy płasko zamiast z gradientem, a powściągliwe tony stają się mocniejsze. Kolor symbolu na powierzchni przedmiotu liczony jest w czasie działania, a nie ustawiany, wedle reguły luminancji WCAG.
- Ograniczony ruch
- Obrót fiszki staje się przenikaniem, zsunięcie wygaszeniem, a puls pierścienia, akordeon i świętowanie odpadają. Powierzchnie materiałowe stają się kryjące przy „Ogranicz przezroczystość”.
Dostęp wspomagany
To funkcja iOS, która sprowadza całe urządzenie do kilku dużych elementów obsługi. Qardbox przynosi na to własny, spokojny interfejs: wybierz przedmiot, przeczytaj pytanie, odsłoń odpowiedź, oceń, zakończ.
Postęp nauki jest przy tym taki sam jak w pełnej aplikacji, bo ocena idzie tą samą drogą co przesunięcie i przycisk Akcja. Czego tam brakuje, brakuje z rozmysłem: filtrów, statystyk, ustawień i ulubionych.
Kto co tu włącza
Qardbox nigdy nie włącza sam żadnego ułatwienia dostępu iOS. Każdy wiersz w ustawieniach mówi, kto daną rzecz zapewnia, a cztery stany wyglądają tak samo; różnią się tylko elementem obsługi.
Reguła za tym stoi w aplikacji dokładnie w jednym miejscu: obowiązujące ustawienie to stan systemu ALBO lokalny przełącznik. Lokalny przełącznik uzupełnia, nigdy nie przegłosowuje.
Dziewięć własnych przełączników, fabrycznie wszystkie wyłączone
Poza siedmioma funkcjami Qardbox ma własną planszę z dziewięcioma przełącznikami: wyróżnij elementy obsługi, ogranicz ruch, minimalny rozmiar pisma, pogrubiony tekst, odwróć kolory, zwiększ kontrast, ogranicz przezroczystość, widoczna alternatywa dla każdego przesunięcia i wyciszona prezentacja. Bez aktywnego ułatwienia dostępu i bez ustawionego przełącznika aplikacja zachowuje się dokładnie tak jak wcześniej.
Pięć granic, nazwanych zamiast przemilczanych
Te miejsca dają mniej, niż można by oczekiwać. Stoją tu po to, żeby nikt nie wziął ich za przeoczenie.
- „Wyróżnij elementy obsługi” nie działa na paskach narzędzi. Styl przycisku ściska tam etykietę, dlatego dwadzieścia przycisków paska zostaje przyciskami systemowymi. iOS i tak sam się nimi zajmuje przy aktywnych kształtach przycisków.
- „Pogrubiony tekst” nie sięga tekstu, który sam zadaje swoją grubość. Nagłówki pozostają bez zmian; wiersz w ustawieniach to mówi.
- Widżet nie uwzględnia rozmiaru pisma z ułatwień dostępu. Widżety liczą się w deklaracjach osobno, więc nie zawęża to obietnicy powyżej.
- Pomarańczowy wariant widżetu leży świadomie poniżej kontrastu AA. Dotyczy dekoracyjnej powierzchni, a nie tekstu ani elementu obsługi, i jest w kodzie odnotowany jako świadomy wyjątek.
- Pomarańcz jako akcent dnia osiąga w trybie jasnym 2,98 do 1 i tym samym nie sięga 3 do 1 dla obiektów graficznych, jako jedyny kolor domyślnej palety. Kolor akcentu trafia tylko na grafikę, nigdy na tekst; kto potrzebuje go także tam, włącza wysoki kontrast barw.
Na lekcji
W klasach, w których pracuje się z VoiceOver, Sterowaniem głosem albo bardzo dużym pismem, oprogramowanie do nauki rozbija się często o drobiazgi: gest bez alternatywy, tekst, który zostaje ucięty. Jedno i drugie wbudowano tu od początku.
Bez konta i bez logowania pojedyncze urządzenie jest gotowe do pracy zaraz po pobraniu, a ponieważ Dostęp wspomagany pracuje na tym samym zbiorze fiszek, wszyscy w grupie siedzą na tym samym poziomie.
Co to znaczy dla szkół i zajęć wyrównawczych, stoi na Dla dzieci i szkół.